Siglo XX

/Siglo XX
Siglo XX
 
Leden
Antonio Palermo
Chris Nelis
Dirk Chauvaux
Erik Dries
Guido Bos
Klaas Hoogerwaard
Genre
Alternatief, Cold Wave, New Wave, Postpunk
Stijl:

Joy Division, Bauhaus, Public Image Ltd

Actief
Siglo XX was actiefst in de jaren 1980
Oprichting
1978
Ontbinding
1991

Een van de meest tot de verbeelding sprekende groepen uit Genk afkomstig is zonder twijfel Siglo XX, een groepje dat in 1978, juist dertig jaren geleden dus, begon met muziek maken onder invloed van de punkscene die toen uit Engeland overwaaide, maar eigenlijk vooral onder invloed van cold wave groepen als Joy Division, Bauhaus en Public Image Ltd.  De naam Siglo XX betekent niet alleen twintigste eeuw in het Spaans, maar is ook een een mijnwerkerskamp in Bolivië met een bloedige traditie in de sociale strijd.  De link met Genk is dus overduidelijk ; ook in Genk hebben er zware gevechten en rellen plaatsgevonden naar aanleiding van de sluiting van de mijnen, die toen al hadden plaatsgevonden en nog moesten plaatsvinden.

Vooral de donkere muziek van Joy  Division sprak zeer tot de verbeelding, en de sound van Siglo XX is dan ook in grote mate gebaseerd op die van hun grote voorbeeld.  De link tussen Manchester lag ook voor de hand ; Manchester was eind van de jaren zeventig eveneens een grauwe, in industriële rookpluimen gehulde stad, waar de werkloosheid hoog was en veel jongeren uit verveling begonnen muziek te maken, buiten voetbal zowat het enige tijdverdrijf.

De muzikanten van Siglo XX keken ten zeerste op naar Joy Division, achteraf gezien misschien zelfs wat teveel, want alhoewel Joy Division muzikaal duidelijk hun meerdere was, waren, moest Siglo XX qua sociale bevlogenheid en qua maatschappelijk engagement zeker niet onderdoen voor de lads uit Manchester, die, op Ian Curtis na,  muziek toch meer als een leuk tijdverdrijf zagen (waar uiteraard niets mis mee is), en alles wat erbij kwam was mooi meegenomen ; drank en drugs, de parties, de meisjes, etc…  Dit blijkt duidelijk uit de films (oa. Control van Anton Corbijn), boeken (oa. het boek ‘Touching from a distance’ van Deborah Curtis, de weduwe van Ian) en interviews die in de loop der jaren over Joy Division verschenen zijn.  Niet zo voor Siglo XX.  Vanaf het prille begin, toen er nog nauwelijks sprake was van muziek maken – de groepsleden beheersten in het begin nauwelijks hun instrumenten -, was er wel al duidelijk die interesse voor al wat er in de maatschappij rondom hen gebeurde en misliep.  Er werden een manifest verspreid over de teloorgang van de maatschappij, die dikwijls samenging of voor een groot deel te wijten was aan de uitwassen van een overdreven kapitalistische economie, en men maakte zich daar grote zorgen over, zeker over de gewone arbeider die daardoor onderdrukt werd en slechts beschouwd werd als een klein onderdeeltje van een monsterachtige machine, die kost wat kost draaiende moest gehouden worden.

Hun muziek was dan ook allesbehalve vrolijk, en paste daardoor natuurlijk perfect in het tijdsbeeld van de donkere jaren tachtig, toen de muziek van punk, new wave en cold wave groepen als Joy Division, Echo & The Bunnymen, PIL, The Sound (met de betreurde Adrian Borland) zeer populair was, en ook in België de nodige navolging kregen van groepen als De Brassers, Struggler (beiden net als Siglo XX ook uit Limburg), Cultural Decay (uit Leuven), Revenge 88, The Kids, etc…
Siglo XX had visie, dit mag gezegd worden, en muzikaal werden ze steeds beter en ze gingen steeds meer optreden, ook af en toe in Nederland en Frankrijk.
 
Ik herinner me verschillende optredens van Siglo XX in de jaren tachtig in Genk, en steeds was de intensiteit waarmee ze hun muziek brachten, bewonderenswaardig.  De zanger Eric Dries schreeuwde zijn teksten eruit met een kwaadheid en een agressie, die je soms deed ineenkrimpen.   Andere teksten waren dan weer poëtisch en doordrongen van een melancholische en eerder gelaten levensvisie.  Al bij al was ik telkens zeer onder de indruk als ik een concert van Siglo XX had bijgewoond ; er hing ook altijd een vreemde, een beetje samenzweerderige sfeer, typisch voor de donkere jaren tachtig.
 
Een zeer bijzonder optreden van Siglo XX had plaats in het toenmalige café Manifesto in Genk, waar de groep een eerbetoon bracht aan Joy Divsion en de hele avond enkel covers speelde van Joy Division.  En hoe ! Het was ronduit geweldig, en voor mensen als ik, die Joy Division nooit aan het werk gezien hadden, was dit toch een zeer aardig alternatief.  Geen enkel eigen nummer spelen, je moet het maar toch maar doen, de bewondering voor Joy Division nam soms (terecht) grote vormen aan, en dit optreden staat dan ook in taat in mijn geheugen gegrift voor altijd.  Dit was groots, en de muziek van Joy Division werd hier alle eer aangedaan, de groep speelde de hele avond geweldige versies van geweldige songs.
 
In 1989 hielden ze ermee op, volledig, definitief.  Volgens mij zijn er daarna nooit meer echt concrete plannen meer geweest om nog samen op te treden onder de naam Siglo XX, alhoewel daar best wel interesse voor zou zijn.  Als ik zo eens rondsnuister op internet, zie ik dat de muziek van Siglo XX allesbehalve vergeten is.  Over heel de wereld zijn er mensen die op zoek zijn naar de singles, maxi-singles, elpees en cd’s van de groep.  De meeste geluidsdragers van de groep zijn jammer genoeg volledig uitverkocht, nooit meer bijgeperst, en dus erg moeilijk te verkrijgen, tenzij tegen woekerprijzen.  In 2006 kwam er nog een cd compilatie uit van Siglo XX,  op het aloude Straatlawaai Productions en verdeeld door EMI, doch ook deze cd schijnt al zo goed als helemaal niet meer te krijgen te zijn.
 
De mythe wordt zo in stand gehouden, maar het is natuurlijk jammer dat de bijwijlen fantastische muziek van deze Genkse groep aan een groot aantal jongeren uit velerlei landen ontzegd wordt.  Daarom, een verzorgd uitgebrachte compilatie box zou een mooi gebaar zijn, en een passend eresaluut aan een van de meest eigenzinnige groepen die ons land ooit gekend heeft. Materiaal is er genoeg, de vele officiële releases, opnames van live optreden, en ook beeldmateriaal dat circuleert onder fans.  Het zou mooi zijn als iemand het op zich zou nemen hiervan een uitgebreide selectie te maken, en samen met een de nodige essays en liner notes te bundelen. Siglo XX verdient het.

Discografie
THE NAKED AND THE DEATH 7" (1980)
STRAATLAWAAIPRODUCTIES (TAPE, 1981)
THE ART OF WAR 12" (1982)
SIGLO XX 12" (1983)
DREAMS OF PLEASURE 12" (1983)
IN THE GARDEN 7" (1984)
SIGLO XX 2xLP (1984)
SIGLO XX MLP (1984)
LIVE SIDES LP (1984)
RE-RELEASED 1980-1982 LP (1984)
IT'S ALL OVER NOW 12" (1986)
TILL THE END OF THE NIGHT 12" (1987)
FLOWERS FOR THE REBELS LP/CD (1987)
VIEW OF THE WEIRD 12" (1987)
ANTLER TRACKS I CD (1987)
ANTLER TRACKS II CD (1987)
FEAR AND DESIRE LP/CD (1988)
SUMMERS DIE 12"/CDs (1989)
UNDER A PURPLE SKY LP/CD (1989)
1980-1986 CD (2006)
Siglo XX, LP (2010)

Video

2014-07-06T08:01:23+00:00